شعر انتقادی

X

شعر انتقادی

من شعر بلد نیستم و شاعر نـیَم و مرثیه خوان دل خو یشم


	به نظر شما در شعر زیر یک قصه ( هرچند کوتاه ) گفته شده ؟؟ \|+\| نوشته شده توسط رضا در دوشنبه بیست و یکم بهمن 1387 \|


	قصه کودکان قصه کودکان بیگناه تـو شنیــدی قصۀ بـود و نبـود قصه هـای زیـر ایـن چـرخ کبـود بشنـو اینـک قصۀ ظلـم یهـــود قصۀ خـونـریـزی و آتـش و دود قصه ام از نوع یک افسانه نیست عشق مجنون، وصف یک دیوانه نیست قصۀ یک دختر گیســــو طلاست خـواب نـازش زیــر طـوفـان بـلاست قصۀ یـک پسـر کاکـل زریـست قلب پـاکـش از همه شــرّی بـَریست قصۀ ایـن بچـه هـا خـونیـن شـده بـا هـزاران خــون پـاک رنگین شـده رنگ دست و پای او ، نه از حنا قـرمـزی ِ خـــون پــــاک بچــــه ها یک طرف خون برادر روی خاک یک طرف مادر از این غم سینه چاک آن طرفتر خواهرش بی دست وپا غـــوطه ور در محــنتی بــی انـتـــها کو پدر؟ او هیچ نمی داند کجاست این همـــه آوار یک دفعــه چراست ؟ توی این خــانه همـــه ماتــــم زده خانـــه همســایه شــــان ماتــمـکـده کوچه آذین گشته از آوار سنگ تو خیابانـــها ، همـــه بوی تـــفنــــگ هر محلی ، در عــــزای دیگران شهـرشان جـولانگــــه دیــــو و دَدان صهیونیست ِ بی سـر و پـا و جگــــر بشنــو اینک حـرفی از نــوع دگــــر: غزه را گر خون و خاکستر کنی خاک آن را تــوبره ای بر سر کُنـــی گر روی بالاتر از هفت آسمان یا شـوی در عمـــق هفت دریا نهـــان گر بــه بـالای بـلنـدایــی روی یا چو موش در کنج سوراخی روی گر روی در پشت صدها کهکشان یا شـوی در هــر بیـابـانــی نـــهان گر درون چــاله یا چاهــی روی پا برهــنه سـوی صحــرایی دَوی گر کنی دستــار نامردی به سَــــر یا برائــت جـــویی از نــــام پــــدر گرکه نیست گردی تو اندراین جهان گر بمیری تو از این ننگ گـــران عاقبت افتـــی بــه چــاه ظلم خویش عاقبت بینـــی سـزای جـرم خویش خون صدها بچـــه بَـر نامت بــود خاک آن توبـــره به دامانـت بــود از فـــروغ نـالـــۀ این کـودکـــان خاک آن توبــره شود گرز گران آنچنان فَرقـَــت شکــافــد نـاگـهان کــه شـــود عبـرت بــه تاریخ جهان این سَـند مانـد به روز انتهـــا مُـهر تأ ییــدش ز خــون بچه ها \|+\| نوشته شده توسط رضا در پنجشنبه سوم بهمن 1387 \|


	عجب صبری خدا دارد اگر من جای او بودم برای خاطر این مردم مظلوم و خوش باطن سزای این همه ظلم و ستم را یک شبه یک دفعه و یکجا چنان سنگین و رعب آور به آن ظلم پیشگان سنگدل میدادم که تا روز ابد از هیبت خشمم دگر هیچ شخص بی وجدان و بد طینت توان لحظه ای نا مردمی هرگز نیابد در وجود خویشتن . \|+\| نوشته شده توسط رضا در سه شنبه چهاردهم آبان 1387 \|


	عشق یعنی عشق عشق یعنی طعم رویایی به خواب عشق یعنی درک یک احساس ناب عشق یعنی واژه ای ، تنها سه حرف وسعتش بیش از هزار و یک کتاب عشق یعنی صد هزاران پرسش و آه و افسوس و دریغ از یک جواب عشق یعنی بی نهایت آرزوهای بزرگ در دلی تنگ و اسیر و بس خراب عشق یعنی یک شرر ، در کنج دل بس گرانتر زآتش روز حساب عشق یعنی ، در اوج شادی و شعف از غم اشکانت سرازیر همچو آب عشق یعنی یک سماع جاودان بی صدای تار و بی جام شراب عشق یعنی در کرانه ، در افق دیدن رنگین کمان پشت سحاب عشق یعنی در فلک در عمق شب جای پای روشنی همچون شهاب عشق یعنی یک نسیم سرد و خوش در تموز داغ و در رقص سراب عشق یعنی ، سجده بر امیال دل یک گناه بس بزرگ ، عین ثواب عشق یعنی مجرمی بی جرم و شر مجرمی ، اما ، بدون ارتکاب عشق یعنی یک بنا از جنس سنگ پایه هایش استوار، بر باد و آب عشق یعنی کوچه بن بست دل انتهایش دور و بی حد وحساب عشق یعنی آوار دل بر روی عقل عقل و دل از دست تو اندر عذاب عشق یعنی دلبری ، دلدادگی دل خراب اندر خراب اندر خراب \|+\| نوشته شده توسط رضا در جمعه سوم آبان 1387 \|


	نظر دهی راجع به عشق سلام قبل از نوشتن شعر عشق میخوام بدونم نظر دوستانم راجع به عشق چیه ؟؟؟ \|+\| نوشته شده توسط رضا در چهارشنبه یکم آبان 1387 \|


	شعر بعدی درمورد عشق هست . که نه انتقادی و نه طنزه . اما چون به دوستی قولشو دادم تایپش میکنم منتظر باشید . \|+\| نوشته شده توسط رضا در شنبه بیست و هفتم مهر 1387 \|


	شاهکار اتومبیل سازی سلام دوستان عزیز . امیدوارم که از این شعر هم خوشتون بیاد به به چه ماشين هايی يك شب كه تو جاده های ايران رد ميشــدم از دشــت و بيابــان ديــــدم كنـــار جاده يه ماشيــن كاپوتش بالاست، راننــــده پايين گفتم شــايد يك اتـول قراضـــه باطن داغون و، رنگ و رو تازه با يك راننـــده چــو من آماتور پاشو چپونــده تــــو كاربــراتور كارش رسيده به گوشـــــه راه از چاله يه راست رفته توی چاه هر قدر كه ميرفتم من جلوتــر از كله ام دود، ميشــــد بلند تر ماشين نه اتول،كه ماكسيما گل سرسبد ِ ماشين سازها بود گفتم به راننـــده ، تو هم آره؟ گفتا كه شدم بد بخت ، بيچاره چهل ميليون دادم، آسوده باشم نه توی جاده ها درمونده باشم اونم نه بعد چندین سال و چند ماه كه از كارخونه آمد، يك بزرگراه اينو امروز ز كارخونه خريد م نبينی روز بـَـــد را، من كه ديـد م هنوز صد كيلومتری، راه نرفته ديدم آمپرز صـــد هم بالا رفتـــه بيچاره اون آقاهه مات و مبهوت سرش را هی ميچرخاند توی كاپوت نمی فهميد خرابی از كجــاشه؟ كجا زخمه، كه روش مرهم بپاشه به خود گفتم، عجب اوضاع نابی! ماشين صفر كيلومتر و خرابی؟ همين جورشوخی شوخی بازی بازی براه افتاده چند تا خودرو سازی درهـــای مملكت را هم بـبـسـتـنــد ركورد قيمتها را هــی شكستنــد رقيبان را زدور و بَر پرانـد نــد توی بازار خودرو يكـــه ماند ند جَواز واردات را كه نـــداد نـــد برامون قصه پيشرفت رو خواند ند نتيجه ش اين شده در دست آخر كه قيمتها شــــده چنـــد يـن برابــــر ز زانتيـــا و از مـــزدا و ماتيــز تا پرشيـــا و ماكسيمـــا و رونيــز پرايد و پاژن و موسو و پيكان رنـــو و آردی و سمنـــد و نيســان همه سر تا به پا، پر عيب و ايراد از این نوع خودرو سازی، دا د وبيداد يكـی گيربكسش تــوی راه می افته يكی تو ترمز دستـــی، راه می افتــه يكـی قاطی ميشه، آبش با روغــن يكی تنهــا با هُــل، ميگرده روشـــن يكـی ديگه اتاقش لـَـــق و لوقـــه يكی هم ظاهرش از عهــد بوقـــــه اتاق اون را روی ايــــن ميـذارن گيربكس اين را روی اون ميكــــارَن موتور از تو پژو ميره تو پيكــان جلو داشبــرد ايــــن ميشه مــــال آن پرايد و پاترول و مقداری آهـــن ميريزند روی هم، بِهِش ميگـَـــن وَن چو پيكان را بگيری زير ذره بين شَــوی تو دِ لزده از هر چه ماشيـــن همه موندن تو كار ِاين يه دونه كه تا كِـــی روی خط ساخت مي مونه؟ عجب رويی هنوز پيكان ميسازَن هَـنـوزَم ســــاز پيشرفــت مينـــوازن!! \|+\| نوشته شده توسط رضا در شنبه بیستم مهر 1387 \|


	شعر بعدی من راجع به اتومبیل های ایرانی است . هنوز تایپش نکردم . منتظر باشید . \|+\| نوشته شده توسط رضا در جمعه دوازدهم مهر 1387 \|


	عجب اوضاع درهم برهمی ؟! تقدیم به همه ایرانیان عجب اوضاع ......... ؟!!!! خداوندا عجب شانس کجی را ............ مقدر کرده ای بر مردم ما چگویم کج،بود زیکزاک و مارپیچ ....... بسی پیچیده تر از یک کلم پیچ شده اوضاع عجیب در ملک کورش .... همان مردی که نامش تا ابد خوش همان مردی که ایران را بنا کرد ......... در ایران رسم آزادی بپا کرد بیا حالا بگویم وضع ایران ................ ببینی حربه روبه به شیران عجایب هفت تا بود اما گذشته ............. ببین اینجا عجایب روی هشته نه تنها از سیاست که عبادت .............. زکار خیر و تقوی و دیانت ز تحصیل و ز تفریح و سیاحت .......... ز دوستی و درستی و صداقت ز کار و حرفه و سود و تجارت ......... ز دنیای پر از حرف عدالت امور داخل و خارج ، سفارت ............ ز دارو و زبهداشت و طبابت ز روزنامه ز مجلس از صدارت ......... ز هر چه گشته اسباب خجالت گذاریشان چو زیر ذره بینی ............... به جز آش شلم شوربا نبینی بسی اوضاع مردم گشته بیریخت ......... توگویی ماستشان ازکیسه ها ریخت یکی آورد الک هم آردشان بیخت ........ الک بر فرقشان کوبید و آویخت کی بود بر فرق این مردم الک زد؟ ....... به ملک داریوش دوز و کلک زد؟ بر این اعمال زشت و پر فضاحت ....... چه کس بنهاده است نام سیاست؟ به دنیای سیاست یک نظر کن ............. حقیقت را اگر دیدی خبر کن فقط بینی ریا و دوز و نیرنگ ............ گهی با نام صلح و گه پس جنگ چه میبینی ز اوضاع مدیران؟ ............ ز اوضاع وزیران و وکیلان ؟ ز اولاد و زقوم و خویش و یاران ....... همه افتاده از خرطوم فيلان تو گويی جايشان برتر ز عرش است .... هزار منت که پاشان روی فرش است همه در فکر پول و ثروت و مال ........ گرفتاری مردم را بي خيال به قدرت مست و از ثروت چو قارون .. خداوندا جهانت گشته وارون؟ به وقت ادعا و حرف و صحبت ......... شود خدمتگذار خلق دولت ولی از کادر دوربين چون در آيند ....... دوباره خلق ايران را خدايند چو آقای رييسی را ببينی ................. و يا از بستگانش نازنينی بسی فيس و افاده می کند در ............. نشسته بر خر مراد ش، يک ور چنان دارد ادا اطوار و قمپز ............. که چهار نعل می رود غافل ز ترمز بگردان ای خدا این شانس کج را ........ درستش کن تو اين تقدير بد را که گر اصلاح شود رفتار دولت ......... شود آسوده ،خواب ناز ملت \|+\| نوشته شده توسط رضا در سه شنبه نهم مهر 1387 \|